Spośród wielu roślin pastewnych, uprawianych na glebach lekkich, szczególną uwagę warto zwrócić na seradelę. Daje ona bardzo cenną, wysokobiałkową paszę, bogatą w sole mineralne i witaminy, a ze względu na doskonały smak, chętnie jest zjadana przez bydło, trzodę chlewną, drób. Wysoką wartością pokarmową odznacza się nie tylko zielona masa rośliny raz sporządzona z niej kiszonka, ale także kruche i delikatne siano. Seradela doskonale nadaje się do spasania, gdyż nie jest wrażliwa na przygryzanie i wydeptywanie przez pasące się zwierzęta, a w sprzyjających warunkach po wypasie dosyć szybko odrasta. Może dostarczyć zielonej paszy od pierwszej dekady lipca do końca października, a nawet do połowy listopada. Uprawa seradeli korzystnie wpływa na żyzność gleby, jej strukturę oraz wzmacnia sorpcję biologiczną, która ma tak duże znaczenie na glebach lekkich. Seradela dzięki gęstym i silnie rozwiniętym korzeniom pozostawia glebę w dobrej kulturze, wzbogacając ją w azot.
Seradela lepiej rośnie na glebach o odczynie kwaśnym i słabo kwaśnym (pH od 5,4 do 6,5). Na glebach lekkich udaje się głównie dlatego, że jej system korzeniowy rozwija się prawidłowo przy wystarczającym dostępie powietrza w glebie.
Na glebach lekkich seradelę warto uprawiać jako wsiewkę w żyto ozime. W okresie początkowego powolnego wzrostu, żyto zapewnia jej osłonę, a stosunkowo wcześnie schodząc z pola, umożliwia pełny rozwój.

Korzystne jest wsiewanie seradeli w mieszankę żyta z wyką ozimą przeznaczoną na zieloną masę, również mieszanka pszenicy ozimej z wyką, koszona w czerwcu na zieloną masę, jest dobrą rośliną ochronną dla seradeli. Seradelę można także wsiewać w mieszanki żyta z wyką zbierane na ziarno. W zboża jare należy wsiewać ją jak najwcześniej, a wybierać odmianę zboża o jak najkrótszym okresie wegetacji. Seradelę z owsem sieje się w jednym terminie (owsa wysiewa się około 150 kg, a seradeli 40 - 50 kg/ha). W jęczmień jary wsiewa się seradelę, gdy osiągnie on wysokość około 6-8 cm. Seradelę wysiewa się siewnikiem rzędowym w poprzek rzędów. Redlice powinny zagłębiać się w ziemię na głębokość 2 cm. Zalecana rozstawa rzędów - 15 cm, ilość wysiewu wynosi wówczas 50 - 60 kg nasion na hektar.
Termin siewu odgrywa dużą rolę w zapobieganiu porażeniom siewek seradeli przez zgorzel. Stwierdzono, że zgorzel poraża tylko te rośliny, które mają wykształcone liście. Okres rozszerzania się choroby przypada na maj, dlatego seradela siana późno i wykształcająca liście dopiero w czerwcu, unika porażenia przez zgorzel. W tym wypadku, późny siew wykonuje się rzutowo w okresie pomiędzy kłoszeniem a kwitnieniem żyta.
Przy wsiewaniu seradeli w rośliny ochronne, uprawa roli musi być dostosowana do wymagań tej rośliny, w którą się ją wsiewa.

Nawożenie:
fosfor 50 – 70 kg/ha
potas 80 – 110 kg/ha
Uprawa seradeli nie wymaga nawożenia azotowego, co znacznie obniża koszty. Pozostawia stanowisko bardzo dobre do produkcji zdrowej żywności.